तुझ्यासाठी एक कविता करूशी वाटली....
शब्द काही जुळत नव्हते....
प्रयत्न माझे काही थांबत नव्हते....
हसरा चेहरा तुझा आठवला....
आणि माझ्या कवितेला सुरवात झाली ....
खूप आनंद झाला कविता पाहून....
मीही आता ओळखलो जाणार कवी म्हणून....
Welcom:
Satish Khare's Blog-
जीवनातला आंनद मृगजळ आहे
/script>
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
पाऊस अणि ती
पुन्हा पाऊस गच्चीत टपटप करणार खिडकीतून दिसणारा मन चींब भीजवणारा चहा की कॉफी भजी की गरम खारे शेंगदाणे मी काही बोलण्यासाठी तोंड उघडणार इतक...
-
आपण एकत्र घालवलेले ते क्षण अजुन ही आठवतात तो क्षण खुप सुखद होता, जेव्हा तुझी माझी भेट झाली होती. तू दिलेला लाल गुलाब अजूनही जपून ठेवलाय मी...
-
वारा उनाड तो,सोबतीला आभाळ ही दाटले, चंद्र झोकाळून ते बेभान बरसु लागले,..... सुरवात झाली त्या धुंद सहवासाची सरी ला... पुन्हा उधाण आलं आठवण...
-
एक अनोळखी व्यक्ती अचानक आयुष्यत आली आणि बघता बघता ती माझं आयुष्यच झाली. कळत नकळत तिच्यात जीव गुंतला माझा तिचं कायम सोबत असणं हा ध्यास आ...
अप्रतिम सुंदर रचना सतिश
ReplyDeleteThank you sir
DeleteKon aahe ji ki tichya sati kavita karu vatli😜😜😜😁😁🤣🤣
ReplyDeleteKavi tar aadhi pasunch aahe tu 🌹🌹
te pan khup chan kavi 👌👌👌👌
Sundhar ni sobar shabdat chan keli kavita 👍🏻👍🏻❤❤❤❤💞💞💞💞💐💐💐💐🌷🌷🌷🌷🌺🌺🌺🌺⚘⚘⚘⚘🥀🥀🥀🥀🍫🍫🍫🍫🍫
Thank you so much comment very nice
Deleteअतिशय सुंदर 👌👌👌
ReplyDeleteThanks
Deleteखूप छान सतीश👌🏻👌🏻
ReplyDeleteThank you so much
ReplyDeleteअप्रतिम सुंदर रचना👌👌👌👌
ReplyDeleteखूपच छान अप्रतिम 👌
ReplyDeleteसुंदरच....🌹
आबा 🙏
व्वा खूप छान लिहिलंय अप्रतिम
ReplyDeleteअप्रतिम लिहिलंयस 👌👌
ReplyDelete