वारा उनाड तो,सोबतीला आभाळ ही दाटले,
चंद्र झोकाळून ते बेभान बरसु लागले,.....
सुरवात झाली त्या धुंद सहवासाची सरी ला... पुन्हा उधाण आलं आठवणीच्या बरसातीला..
मंद त्या श्रावण सरी बेभान बरसु लागल्यात, जाता जाता मागे तेवढ्या पाऊल खुणा उरल्यात...
पुन्हा पाऊस गच्चीत टपटप करणार खिडकीतून दिसणारा मन चींब भीजवणारा चहा की कॉफी भजी की गरम खारे शेंगदाणे मी काही बोलण्यासाठी तोंड उघडणार इतक...
खूप छान लिहिलंय 👌👌👌
ReplyDeleteThank you so much mam
DeleteThank you so much mam
Deleteअप्रतिम लिहिलंयस 👌🏼👌🏼🙏🏼🙏🏼
ReplyDeleteगणेश दळवी 🙏🏼
Thank you sir
Deleteफारच सुंदर..👌👌👍
ReplyDeleteThank you so much
Deleteछान👌👌
ReplyDeleteखूप खूप धन्यवाद
Deleteखुप सुंदर रचना 👌👌👌
ReplyDeleteअश्विनी...
वाह ..सतीश खूप छान लिहिलं आहेस
ReplyDelete👌🏻👌🏻👌🏻 मस्त
Thank you so much khop sundar camment keli
DeleteKhup chan kavay rachana 👌👌👌❤❤❤💞💞💞💐💐🥀🥀🥀🌹🌹🌹🌹🌺🌺🌺
ReplyDeleteअप्रतिम शब्द रचना....खूप छान....👌👍✍️🌹🍫
ReplyDeleteअतिशय सुंदर रचना 👌👌👌👌👌
ReplyDeleteखूप खूप आभार
Deleteअप्रतिम रचना
ReplyDeleteखूपच छान 👌
ReplyDelete🌷🌷🌷🌷🌷🌷
आबा
🙏
👌
ReplyDelete