मला अजूनही आठवतेय ती आपली रात्र....
प्रोर्णिमेंच्या प्रकाशात हात धरून दूरवर चांदण्यात निथळंलेल्या आकाशात मी उभी होते,
अजिंठातल्या शिल्पासारखी, निश्चल जशी वार्याला लाजुन, पानाआड लपनारी लाजाळू काळीच....
आपल्या प्रणयाची चाहूल बहुतेक कल्पवृक्षाला सुद्धा लागली असावी
ती प्रणयाची रात्र धुंद गंधाने भरलेल्या मोगर्याच्या सुंगधासारखी होती....
त्या आठवणी दरवळत आहेत
मनात माझ्या
खूप मस्त रचना
ReplyDeleteखूप सुंदर रचना 👌👌👌👌
ReplyDeleteखूप सुंदर रचना 👌👌👌👌
ReplyDeleteखूप सुंदर रचना 👌👌👌👌
ReplyDeleteमस्त मस्त sattu 👌🏻👌🏻👌🏻
ReplyDeleteखुप छान लिहीले आहेस स्त्री 👌👌👌👌👍👍👍👍👍❤❤❤🌿❣❣❣❣❣🌿🌹🌹🌹🌹सुंदर रचना 🍫🍫🍫🍫🍫🍫🍫💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐
ReplyDeleteश्वासाने सुरू होते जीवन
श्वासांनेच संपते
जगताना मात्र इतकच महत्वाचा की
आठवणींना कोण किती गंफत......❤
खूपच सुंदर अप्रतिम comments दिली आहे मनःपूर्वक धन्यवाद
Deleteखूप छान लिहिलंय अप्रतिम रचना
ReplyDelete