रात्र मीलनाची

 ओढ लागली अशी मीलनाची

चांदणीही वाट पाहे चंद्राची 

पाऊस ही बरसे धुंद होऊनी

धरणी ही अशी आतुरलेली 

मंतरली रात अशी मीलनाची 

गोड मधुर आठवणींची 

 त्या मृदू रात्री

मोहरलेल्या वृक्षान भोवती

घ्यावेस तू मला मिठीत तुझ्या

विरून जावी माझी सखोल सावली

त्याच कोमल मिठीत तुझ्या

मी पूर्णतः स्वतःस विसरावे

गुलाबी स्पर्शाने तुझ्या मग

अनाहूतपणे तू मला जागे करावे